گوشبهزنگ

فارسی

حوزه: [عمومی]

1. وضعیتی که شخص در محل کار خود حضور ندارد، اما موظف است ترتیبی دهد تا به‌محض نیاز بتوانند با او تماس بگیرند.

منابع

«گوش‏به‏زنگ» هم‌ارزِ «on call»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی