پرش به محتوا

گوشوارکی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]

  1. سرده‌ای از گوشوارکیان درختچه‌ای یا بالاروندۀ چوبی یا درختی کوتاه با حدود ۱70 گونه که بومی مناطق معتدل آسیا و امریکای شمالی و اروپا هستند؛ این سرده شامل تعداد زیادی گونۀ درختچه‌ای زینتی معروف است.

منابع

[ویرایش]

«گوشوارکی» هم‌ارزِ «Euonymus»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸