پرش به محتوا

گوشوارکیان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [زیست‌شناسی- علوم گیاهی]

  1. تیره‌ای از گوشوارک‌سانان (Celasterales)، به شکل درختچه یا درخت کوتاه، با گل‌های نرمادۀ منظم و گل‌آذین گرزن.

منابع

[ویرایش]

«گوشوارکیان» هم‌ارزِ «Celasteraceae»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶