پرش به محتوا

گوش‌بان

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

حوزه: [شنوایی‌‌شناسی]

  1. وسیله‌ای حفاظتی که با پوشاندن گوش یا بستن مجرای گوش بیرونی خطر اُفت شنوایی نوفه‌زاد را کاهش می‌دهد

متـ . محافظ شنوایی hearing protector

     محافظ گوش ear protector.

منابع

[ویرایش]

«گوش‌بان» هم‌ارزِ «hearing protection device, HPD, ear defender»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر هشتم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۹۷۸-۶۰۰-۶۱۴۳-۰۸-۸