گونه گاهنگاشتی
فارسی
[ویرایش]حوزه: [باستانشناسی]
- گونهای از دستساختهها که ازنظر شکلی چنان شاخصاند که میتوان از آنها برای تاریخگذاری نسبی استفاده کرد
متـ . گونۀ گاهشناختی.
منابع
[ویرایش]«گونۀ گاهنگاشتی» همارزِ «chronological type»؛ منبع: گروه واژهگزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر یازدهم، فرهنگ واژههای مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ۳-۴۵-۶۱۴۳-۶۰۰-۹۷۸