گوهری

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /گِوهَری/

صفت نسبی

گوهری

1. منسوب به گوهر، ذاتی، سرشتی.
2. گوهرفروش، زرگر.
3. از عناوین نام خانوادگی.

صفت

1. نژاده، اصیل.

منابع

• فرهنگ لغت معین