گویآذرخش

فارسی

حوزه: [نجوم]

نوع بسیار نادری از آذرخش، به‌صورت گویی از هوای یونیده و درخشان و گرم، که به‌آرامی در هوا جابه‏جا می‏شود و ممکن است بدون انفجار یا تخلیۀ ناگهانی بار ناپدید شود.

منابع

«گوی‏آذرخش» هم‌ارزِ «ball lightning, globe lightning»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر دوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۳۷-۰