گویبازی

فارسی

حوزه: [ورزش]

1. نوعی بازی بین دو نفر که در زمین مسطح انجام می‏شود و دو شرکت‏کننده سعی می‏کنند با غلتاندن توپی بزرگ آن را تا حد امکان به یک توپ کوچک نزدیک کنند.

منابع

«گوی‏بازی» هم‌ارزِ «bowls»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی، دفتر اول، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی