گَل

فارسی

ریشه لغت

• بهاری

آوایش

• /گَل/

اسم بهاری

گَل

1. (گفتگو)‎: در فارسی بخش بالایی چیزی.
2. مترادف بن مضارعِ آمدن در فارسی، بیا.
3. مترادف گله در فارسی. بویژه گله کبوتران در حال پرواز.

منابع

• فرهنگ شمس/ فرهنگ بزرگ سخن