گیراندازی

فارسی

حوزه: [شیمی، فیزیک]‏

[شیمی] فرایندی که در آن سامانه‌ای از ذرات، یک ذرۀ اضافی را جذب می‌کند

[فیزیک]‏ فرایندی که در آن یک نوترون جذب هستۀ هدف می‏شود و با تشکیل هستۀ مرکب، انرژی اضافی به‌صورت تابش گاما گسیل می‏شود.

منابع

«گیراندازی» هم‌ارزِ «capture»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر حسن حبیبی، دفتر سوم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۶۴-۷۵۳۱-۵۰-۸