پرش به محتوا

یزدان پرست

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /یَزدان/پَرَست/

صفت

[ویرایش]

یزدان‌پرست (قدیم)

  1. خداپرست، موحد.
  2. گرفت آن زمان دست مِهتر به دست/ چنین گفت کای شاه یزدان پرست. «فردوسی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن