پرش به محتوا

ییلاق قشلاق

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • بهاری

آوایش

[ویرایش]
  • /یَیلاق/قِشلاق/

اسم مرکب

[ویرایش]

ییلاق‌قشلاق

  1. اقامتگاه تابستانی و زمستانی، و به مجاز، سفر تابستانی و زمستانی یا تغییر مکان در تابستان و زمستان.
    خانه‌های آن زمان تهران ... یک خانه راحت و سلامت ... بدون احتیاج به ییلاق و قشلاق بود. «جعفر شهری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن