آش‌کشکی

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آشِ/کَشکِی/

صفت نسبی

آش‌کشکی

1. منسوب به آش کشک، آنکه آش کشک می‌فروشد.
2. (مجاز): بی‌اهمیت، کم اعتبار، بی‌محتوا.
3. (مجاز): راحتی، سهولت، و آسانی در رسیدن به چیزی یا بدست آوردن آن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن