دوخه

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه شناسی[ویرایش]

  • بهاری

آوایش[ویرایش]

  • [دو/خِه]

اسم[ویرایش]

دوخه

  1. از نام‌های زنانه در گویش بهاری.
    اصطلاحی بسیار باستانی، شاید با دختر فارسی قابل قیاس باشد اما با دخت که زیبا و شکیل است مترادف است.