فرصت طلبی

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(~. ط َ لَ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

اسم مصدر[ویرایش]

  1. استفاده از هر زمان و فرصت مناسب برای رسیدن به مقاصد شخصی.
  2. تغییر جهت و نظر بر مبنا و فراخور دگرگونی اوضاع، اپورتونیسم.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین