پشتو

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

پَ تُ

اسم[ویرایش]

  1. از زبان‌های ایرانی شرقی که بیشتر در باختر و جنوب افغانستان و شمال باختری پاکستان رواج دارد. شعبه‌ای از زبان فارسی و مخلوط از واژگان فارسی و عربی و هندی است و با الفبای فارسی نوشته می‌شود.
پراکندگی زبان‌های ایرانی در منطقه (رنگ نارنجی، پراکندگی زبان پشتو را نشان می‌دهد)
جستجو در ویکی‌پدیا ویکی‌پدیا مقاله‌ای دربارهٔ پشتو دارد