آب‌سر

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /آب/سَر/

اسم مرکب

آب‌سر

1. آب‌سرد.
2. حوزه: [علوم نظامی]: شناوری تندرو که پس از رسیدن به سرعت مشخص با استفاده از باله‌ها یا تیغه‌هایی که از زیر آن بیرون می‌آید، بدنه‌اش از سطح آب بلند می‌شود.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن

«آب‌سُر» هم‌ارزِ «hydrofoil»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی و زیر نظر غلامعلی حدادعادل، دفتر ششم، فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان، تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی، شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶