پرش به محتوا

آخر‌و‌عاقبت

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آخرُ/عاقِبت/

اسم مرکب

[ویرایش]

آخروعاقبت

  1. (گفتگو): زندگی یا شغل یا وضع اخلاقی کسی در آینده. سرانجام، در آخر.
    خدا آخر و عاقبت این کار را به خیر کند. «میرصادقی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن