پرش به محتوا

آسان‌گذار

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آسان/گُذار/

صفت

[ویرایش]

آسان‌گذار

  1. آنکه از خود نرمی و گذشت نشان می‌دهد؛ آنکه با مسائل و مشکلات، آسان برخورد می‌کند. اسهل‌انگار، بیخیال.
    .../ که آسان زیَد مرد آسانگذار «نظامی‌گنجوی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ لغت معین/ فرهنگ بزرگ سخن