پرش به محتوا

آفریده

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • پهلوی

آوایش

[ویرایش]
  • /آفَریدِه/

صفت مفعولی

[ویرایش]

آفریده

  1. خلق شده، پدید آمده، مخلوق.
  2. انسان، آدمی.
    هر چه حکم کرده است بر بندگان حق است و ... حجت‌ها رسیده است به همه آفریده‌ها. «ترجمه تفسیرطبری

برگردان‌ها

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین