پرش به محتوا

آوردگه

از ویکی‌واژه

فارسی

میدان جنگ

ریشه لغت

شاهنامه

آوایش

/آوَرد/گَه/

اسم مرکب

آورگه

(شاعرانه): محل نبرد دو یا چند نفر، میدان جنگ. آوردگاه.
.../ به آوردگه رفت چون پیل مست. «فردوسی»

منابع

فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین

برگرفته از «https://fa.wiktionary.org/w/index.php?title=آوردگه&oldid=875437»