پرش به محتوا

آکندگی

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /آکندِگی/

حاصل مصدر

[ویرایش]

آکندگی

  1. پُری، انباشتگی.
    آکندگی میان اسپهر.‌«ابوریحان‌بیرونی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن