ابتداع

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِبتِداع/

اسم مصدر

ابتداع (قدیم)‎

1. چیزی نو پدید آوردن، چیز تازه‌ای آوردن، نوآوردن، نوآوری.
2. بدعت نهادن، ابتداع کردن.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین