ابتسام

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

(اِ تِ)

فارسی[ویرایش]

ریشه‌شناسی[ویرایش]

مصدر لازم[ویرایش]

  1. لبخند زدن، تبسم کردن.

(اِم

صفت[ویرایش]

  1. شکرخند، لبخنده.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین