ابتکاری

فارسی

ریشه لغت

• فارسی

آوایش

• /اِبتِکاری/

صفت نسبی

ابتکاری

1. آنچه بر اساس ابتکار بوجود آمده است. پدید آمده بر اساس ابتکار.

   راه حل ابتکاری، کارهای ابتکاری، نمایش‌های ابتکاری.

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن