پرش به محتوا

ابله‌فریب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اَبلَه/فریب/

صفت

[ویرایش]

ابله‌فریب

  1. فریب دهنده افراد نادان.
    مردی ابله فریب بوده. «محمدتقی‌شوشتری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن