اتاق

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

ریشه لغت[ویرایش]

آوایش[ویرایش]

  • /اُ/تاق/

Nuvola apps bookcase2.png اسم[ویرایش]

اتاق

  1. بخشی از یک ساختمان که دارای چهار دیوار، سقف، و در است و برای سکونت یا کار مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    شکل درست تلفظ قابل تفهیم اتاق، اون‌طاق است یعنی این طاق یا چهار دیواری نه، اون یکی چهار دیواری مسقف.
  2. خانه، چهاردیواری دارای سقف.
  3. خیمه. اطاق، اوتاغ و اوتاق هم گویند.

––––

برگردان‌ها[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین
  • فرهنگ بزرگ سخن