اتوبان
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اُتو/بان/
اسم مرکب
[ویرایش]
اتوبان
- راه ماشینرو، مرکب از دو مسیر رفت و برگشتِ جدا از هم، با ورودیها و خروجیهای تنظیم شده و تقاطعهای غیر هم سطح، برای عبور بدون وقفه وسایل نقلیه. آزادراه.
- آلمانی جاده پهن ماشینرو دو طرفه، آزادراه، بزرگ راه.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین