اتون

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(اَ)

ریشه‌شناسی[ویرایش]

از عربی أتّون، از سریانی (ʾattūnā) ܐܬܘܢܐ؛ یا شاید از ایرانی میانه ātōn < *ātawan*، مربوط به سغدی ātapan «کوره».

اسم[ویرایش]

  1. تون، گلخن، گلخن گرمابه.
  2. تنور گچ پز و نان پز، کورة آهک پزان.
  3. آتشدان آهنین.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین