احاله

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِحاله/

اسم مصدر

احاله

1. واگذار کردن کاری به دیگران. حواله کردن، واگذاشتند کار یا امری به عهده دیگری. احالة
2. (حقوق): خارج کردن یک پرونده از دادگاهی که دارای صلاحیت محلی است و فرستادن آن به دادگاه هم عرض.
3. از حالی به حال دیگر گشتن.

واژه‌های مشتق شده

• احاله دادن، احاله شدن، احاله کردن

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین