احدوثه

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اَحدُوثه/

اسم

احدوثه (قدیم)‎

1. واقعه شگفت‌انگیز، افسانه. سخن شگفت، خبر و حدیث. کارنو، چیز تازه.
2. حادثه، واقعه. ذکر، نام.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن