اختر شناس
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اَختَر/شِناس/
صفت
[ویرایش]اخترشناس (قدیم) (نجوم)
- آنکه در علم نجوم مهارت دارد یا به رصد پدیدههای آسمانی میپردازد. ستاره شناس، منجم.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن
صفتاخترشناس (قدیم) (نجوم)
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||