ارتاق

فارسی

ریشه لغت

• ترکی

آوایش

• /اُرتاق/

اسم

ارتاق (قدیم)‎

1. آنکه به شرکت با سرمایه دیگری کار کند و در سود او را سهیم کند به شرط بقای سرمایه. تاجر، بازرگان.

   تجّار و ارتاقان ... سوداهای بزرگ‌ کرده بودند. «جوینی»

2. (مغولی): شریک، انباز، صاحب.

مترادف‌ها

• اورتا، ارتاغ، اورتاغ

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین