ارتفاعات
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِرتِفاعات/
اسم مرکب
[ویرایش]
ارتفاعات
- بلندیها، اوجها. آنچه از سطح زمین برتر و بلندتر است، تپهها، کوهها.
- محصول و دانهها و غلههای برداشت شده از زمین.
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن