ازاره
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- فارسی
آوایش
[ویرایش]- /اِزارِه/
اسم
[ویرایش]
ازاره (ساختمان)
- بخش اصلی یا سنگ ستون که بین قرنیز و پایه ستون قرار دارد.
- قسمت پایین دیوار که متمایز از قسمت بالا باشد و آن را برای زیبایی یا مقاومت بیشتر با سنگ، آجر، سرامیک، و مانند آنها تزیین میکنند. هزاره.
- آن قسمت از دیوار اتاق یا ایوان که از کف طاقچه تا روی زمین باشد.
- بخشی از پائین دیوار است که معمولاً برای استحکام بیشتر آمودی از سنگ و کاشی دارد
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن