پرش به محتوا

ازلال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]

آوایش

[ویرایش]
  • /اِزلال/

اسم مصدر

[ویرایش]

ازلال (قدیم)

  1. به گناه انداختن، وادار به لغزش و خطا کردن. لغزاندن، لرزاندن.
    قدم اقدام ... ثابت‌دار تا از ازلالِ دیوِ ضلالت مصون مانی. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن