ازگل
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- گیرششده از بهاری: اِزگل
آوایش
[ویرایش]- /اُزگَل/
صفت
[ویرایش]
ازگل (گفتگو)
- (توهینآمیز): کم شعور، ساده لوح، و بیفرهنگ.
- اُزْگُلْ: یک واژه ترکی و نام یک منطقه در شمال تهران با نحوه بیان صحیح ترکی، اوزگول و به معنی لغوی معادل فارسی "گل رخ" یا "گل چهره" میباشد.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن