اسباب بازی

فارسی

ریشه‌ لغت

• فارسی

آوایش

• /اَسباب/بازی/

اسم مرکب

اسباب‌بازی

1. وسیله بازی و سرگرمی کودکان و نوجوانان.

   دختر با اسباب بازی و عروسک به بازی شروع می‌نمود. «جعفر شهری»

واژه‌های مشتق شده

• اسباب بازی فروش، اسباب بازی فروشی

---

ترجمه
ایتالیایی: giocattolo

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین