پرش به محتوا

اسبل

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • فارسی

آوایش

[ویرایش]
  • /اُسبُل/

اسم

[ویرایش]

اسبل (گفتگو)

  1. (جانوری): طحال، سپرز.
    این گوشت و پلو از شوری اسبل آدم را وارونه می‌کرد. «جعفر شهری»
  2. ورمی که در پهلو بوجود آید.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین