استبعاد
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِستبعاد/
اسم مصدر
[ویرایش]
استبعاد
- بعید شمردن، بعید بودن. دور دانستن. دور از قبول.
- هیچ جای استبعاد نخواهد بود اگر اینگونه مردم لاابالی ... به مال و منال مردم بزنند.«اقبال لاهوری»
واژههای مشتق شده
[ویرایش]
| ترجمه | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ||||||||
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین