پرش به محتوا

استجاره

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِجارِه/

اسم مصدر

[ویرایش]

استجاره

  1. اجاره دادن خانه، مغازه، و مانند آنها.
    سالیان دراز در محاضر شرع و عرف سرگرم ... رهن و اجاره و استجاره بود. «جمال‌زاده»
  2. پناه خواستن. کرایه کردن.

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین