پرش به محتوا

استجهال

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه‌ لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِجهال/

اسم مصدر

[ویرایش]

استجهال (قدیم)

  1. نادان و احمق دانستنِ کسی. خود را به نادانی زدن.
    خواسته که به ... تعمیه استجهال، او را در ورطه‌ای افکنَد. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ یزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین