پرش به محتوا

استحواذ

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • /اِستِحْواذ/

اسم مصدر

[ویرایش]

استحواذ (قدیم)

  1. غلبه، استیلا. غلبه کردن، ویره شدن.
    روی به کارزار نهیم، یمکن که دست استحواذ و استعلا ما را باشد. «وراوینی»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین