استدراج

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِدراج/

اسم مصدر

استدراج (قدیم)‎

1. مکر حیله ورزیدن، مکر و نیرنگ. بیچاره گردانیدن.
2. بتدریج بالا بردن، بتدریج نزدیک گردانیدن. اندک اندک به عذاب نزدیک کردنِ بنده توسط خداوند. ظاهر شدن کرامات از غیر مؤمن.
3. (کلام)‎: صادر شدن امر خارق‌العاده مانند سحر و‌ جادو از کافر.

واژه‌های مشتق شده

• استدراج کردن

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین