استشعار

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِشعار/

اسم مصدر

استشعار (قدیم)‎

1. ترس داشتن، نگرانی. ترس به دل نهفتن.
2. به خود باز آمدن. مفردِ استشعارات.

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین