پرش به محتوا

استصواب

از ویکی‌واژه

فارسی

[ویرایش]

ریشه لغت

[ویرایش]
  • عربی

آوایش

[ویرایش]
  • اِستِصواب/

اسم مصدر

[ویرایش]

استصواب (قدیم)

  1. صلاح دید، صواب دید، مصلحت خواهی کردن.
    هیچ امری بدون استصواب وکیل او اجرا نمی‌شود.‌«علامه شوشتری»

منابع

[ویرایش]
  • فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین