استعاذه

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِعاذِه/

اسم مصدر

استعاذه (قدیم)‎

1. پناه جستن، پناه بردن. طلب پناه.
2. بر زبان آوردن «اعوذ بالله من‌الشیطان الرجیم»

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین