استغراق
فارسی
[ویرایش]ریشه لغت
[ویرایش]- عربی
آوایش
[ویرایش]- /اِستِغراق/
اسم مصدر
[ویرایش]
استغراق
- (مجاز): با دقت و علاقه به چیزی مشغول شدن، توجه بیش از حد به چیزی.
- (منطق): شامل شدنِ حکمی بر همه افراد آن. غرق شدن. سخت سرگرم کاری شدن.
- (تصوف): تأمل و توجه کاملٓ سالک به ذکر، بطوریکه کوچکترین توجهی از او بخود به کلی سلب شود؛ مقام بیخودی وفنا.
- (قدیم): از میان رفتن.
منابع
[ویرایش]- فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین