استفراد

از ویکی‌واژه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

فارسی[ویرایش]

(اِ تِ)

مصدر لازم[ویرایش]

  1. تنها شدن به چیزی، تنها رفتن پی کا

ریشه[ویرایش]

  1. تنها کردن کاری را.
  2. تنهائی خواستن، خواستار تنهائی بودن.

مصدر متعدی[ویرایش]

  1. کسی را از میان گروه به تنهایی برگزیدن.

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ لغت معین