استفراد

فارسی

(اِ تِ)

مصدر لازم

1. تنها شدن به چیزی، تنها رفتن پی کا

ریشه

1. تنها کردن کاری را.
2. تنهائی خواستن، خواستار تنهائی بودن.

مصدر متعدی

1. کسی را از میان گروه به تنهایی برگزیدن.

منابع

• فرهنگ لغت معین