استفراغ

فارسی

ریشه لغت

• عربی

آوایش

• /اِستِفراغ/

اسم مصدر

استفراغ (پزشکی)‎

1. برگرداندن غذای خورده شده از معده به دهان و به بیرون پاشیده شدنِ آن.
2. (گفتگو)‎: غذا یا مایع خورده شده که از معده به خارج برگردانده شده باشد. قی کردن.
3. فراغت طلبیدن.

ولژه‌های مشتق شده

• استفراغ کردن، استفراغ داشتن، استفراغ شهوت کردن

---

منابع

• فرهنگ بزرگ سخن/ فرهنگ لغت معین